De leukste sessie was samen met Wiebere, een Fries die op Fuerte woont. Samen zijn we ergens gaan varen waar eigenlijk nooit gewindsurft word. Kijk je van af de kant dan lijkt het ook alsof het een soort kerkhof is met uitstekende stenen in het water. Om er te komen lijkt het nog erger! Deze keer voor het eerst mijn schoentjes aangedaan om met setje en al eerst een stuk over de rotsen te klauteren om bij het water te komen. Hiervandaan konden we bij het brekende gedeelte komen. Dit bleek een super leuke brekende golf. (cool! terwijl ik dit typ zie ik een walvis jumpen) Je begon met het berijden van de golf op een metertje van een rots af, maar uiteindelijk bleek het overal diep genoeg als de golf groot genoeg was. 4.5 full power sideoff, 2 man op het water, golven van zo’n 2 meter max en een ongerept uitzicht. Paradijs!?

Hierna waaide het alweer dagen niet, met nog 1 a 2 dagen wind die werden verwacht besloten hierna te vertrekken. Dit is het grootste nadeel van een eiland. Ja alle surfspots zijn in de buurt van elkaar. Maar als het niet waait heb je hier niets aan. Dan kun je niet even een paar 100 kilometer rijden om hierna in een windrijk gebied terecht te komen.
Gezien ik het één en ander hoorde rammelen aan mijn auto en er toch geen wind zou zijn in Marokko gekozen om direct naar Cadiz te gaan. Ook werd Dave de eigenaar van het huis niet blij dat ik een maandje korter bleef. Hij wilde dus dat ik over de voorgaande 6 weken meer ging betalen. Ja daggggggggggg! Hierop dus een paar daagjes eerder uit het huis gegaan dan gepland.

Na wat gecheck besloten om via Lanzarot terug te gaan met de boot. Toen ik Iris en Levina bezocht en vertelde van mijn plannen hebben we besloten om de volgende dag met zijn 3tjes een paar daagjes naar Lanzarot te gaan. Dit was super gezellig en hebben we lekker de toerist uitgehangen. Het hele eiland afgereden en het 1 en ander bezocht bekeken. Toen het waaide heb ik gesurft wat van tijd tot tijd ook lekker was. Op het eerste gezicht vond ik de natuur van Lanzarot veel wilder en mooier dan die van Fuerte. Enige is dat je voor veel bezienswaardigheden veel moet betalen om ze te zien.

Met Iris en Levina was ik ook al eerder Fuerteventura afgereden. Iris kende ik al een heel klein beetje in Nederland, zij windsurft ook dus vandaar. Samen met een hippie zitten ze illegaal in een hutje op het strand. Dus lekker hardcore en basic zonder water en elektriciteit. Maar wel de manier om hier t/m de zomer te bivakkeren zonder al teveel kosten.

Eenmaal aangekomen in Cadiz is het plan om eerst naar Tarifa te gaan. Hopelijk daar wel wind, afgelopen 2 weken deed het er niets anders dan blazen! Vanaf hier hoop ik een reisgenoot te vinden om de kusten van Spanje, Portugal en Frankrijk af te gaan. Op ons dooie makkie en afhankelijk van het weer hoe en wat. In Tarifa hopelijk ook weer goed internet, dan kan ik nog even wat werk afronden.

Mijn conclusie over windsurfen in het noorden op Fuerteventura in de winter: Je moet echt enorm geluk hebben met de wind? Helaas pindakaas, een keer geen geluk. Als het waait dan moet je snel bij zijn. Meestal veranderen de omstandigheden snel en valt de wind weg of hij draait verkeerd. De rest van de dag zit je dus op je nagels te bijten. Wel in de zon wat super lekker is voor een bepaalde tijd, maar op een gegeven moment moet er wel actie plaats vinden. Als ik niet zou surfen dan zou ik het er na een week zeker wel gezien hebben. Vandaar dus ook dat ik er nu niet meer zit!
Wind verwachtingen van bijvoorbeeld windguru zeggen niet veel. Geven ze 20 knopen op is het soms niets, maar wel teveel wind voor golfsurfen. Soms geven ze dus niets op en waait het wel goed, zelfs de richting klopt niet altijd.
Als je er woont en werkt kan ik me voorstellen dat het anders is. Dan heb je een goede dag als je 2 uurtjes gesurft hebt. Als vakantieganger ga je liever een uurtje het water op, uurtje rust en weer het water op.. enz…
Ook heb je er misschien 1 van de beste spots ter wereld volgens de locals. Maar er zijn er toch een aantal bij die dus aangeven dat dit maar vrij weinig in een jaar voorkomt.
In de zomer periode wel veel wind maar gezien het aantal windsurfers in de winter geloof ik dat wel. Een weekje in het voor of naseizoen op het laatste moment geboekt is misschien wel de beste manier om los te gaan op Fuerte!

Weer een zooitje foto’s van de afgelopen tijd:

Kunst op fuerte?

Iris en Levina

Typisch beeld

Duuude where’s my car?!

Baai op Lanzarot

Eilandjes voor Lanzarot

Uitzicht op Lanzarot

Iris

Portraitje

Mijn harem

Vooruit, ook nog even een gekke

After surf

Uitgang van een bar, ook wel een rijvaardigheids test.

Boot naar Cadiz

Vaarwel Canaren

Maargoed, wat doe ik dan wel naast het staren naar de zee? Hier een aantal foto’s……….

Poseren

Autotje goed gevuld!

Masttop TOPJE gebroken… zomaar..

Bootje naar de zee brengen, niet echt een legale setup..

Zwemmen achter de trailer aan


Boot trip!

Feestje!!

Stalkende geiten..

Veel mensen vinden Fuerte maar een saaie en kale boel. Ergens hebben ze geloof ik wel gelijk. Nu heb ik alleen nog het noorden gezien. Aan de andere kant, er zijn mooie stranden. Sommige toeristisch en toch niet druk, anderen vrij ongerept. Veel bomen zul je hier niet vinden, maar met overdag temperaturen tussen de 20 en 25 graden heb je die niet nodig! Als je golfsurft en windsurft ga je hier zeker niet vervelen. Sinds ik hier ben zijn er altijd al surfbare golven. Helaas laat de wind het nog een beetje afweten, wel wat gewindsurft maar dat was nog niet zo veel. Januari is dan ook een hele slechte maand voor wind. Daarom ook het golfsurfen nu echt opgepakt. eerst steeds boardjes kunnen lenen Maar nu ook zelf een boardje gekocht, minimalibu 7″0 van het merk Baron.

Als je niet surft is het leuk voor een weekje ofzo? Even lekker vitaminen zon opdoen, beetje rondtoeren, relaxen en weer opkrassen?

Hier nog wat foto’s en een panoramaatje experiment, o ja nog wat Marokko foto’s toegevoegd aan het fotoalbum. Niet echt boeiende maar geeft toch een beetje indruk.

Panorama

Dave’s Paleis (en effies de mijne )

Oud en Nieuw in Corralejo

Ron, Ikke, Dave, Ben, Mike, DJ

Punta Blanca

Vulkaan

Ruwe zee

Golfsurfboard

Het land heb ik met name gebruikt om er redelijk rap doorheen te rijden. Vanwege de rappe beslissing in Tarifa om zo te gaan, heb ik dus geen inentingen gehad die wel aangeraden worden. Dus contact met Marokkanen heb ik zoveel mogelijk vermeden. Sommigen willen nogal graag je hand schudden (liefst met wat geld erin, haha). Allemaal leuk en aardig, maar als je ziet hoe sommigen leven.. Toch wel vies. Het regende soms ook dus dan zien sommige gebieden er echt vies uit. Na handen schudden ook direct altijd mijn handen af gedaan. Na de boot heb ik direct 400km gereden via tolwegen tot aan Casablanca. Deze stad heb ik niet met daglicht gezien, maar volgens mij heeft deze wel wat chique wijken. Aan de andere kant van de stad een hotelletje gepakt.

Tot hier waren de wegen net zoals bij ons, alleen lopen hier al mensen over de snelweg. De wegwijzing was niet zoals sommigen denken alleen in het Arabisch. Alles is ook in het Frans aangegeven. Niet dat goed is van mij, maar je kunt wel de plaatsnamen lezen. Een kaart had ik eigenlijk niet, behalve de kaartjes die bij de Europeaan Windsurfguide zaten. Uiteindelijk bleek dat voldoende, zo moeilijk was het allemaal niet. De tweede dag heb ik alleen gebruikt om te rijden. Dit was van Casablanca tot een beetje voor Agadir. Wat bij golfsurfers nogal vrij hoog staat aangeschreven. Dit was een erg mooi stuk om te rijden, groen, bergen met een mooi uitzicht. Alleen was het met rijden wel oppassen. Je mag 100 wat je beter maar kunt rijden, bij de politie is het direct afrekenen als je te hard gaat. Maar terwijl jij 100 gaat rijden er wrakken rond uit het jaar 0. In het hele land heb ik vrijwel geen auto gezien waar geen rook uit de uitlaat kwam. Karretjes met ezels overal. Brommertjes op de weg, die als het donker is geen verlichting hebben. Kom je met 100 aankachelen op een smal weggetje. Toch wel oppassen dus.. dat geldt ook voor schapen en geiten enzo. Bij Agadir zag ik opeens een golf met golfsurfers, hier ben ik dus gestopt en heb er gekampeerd.

Na Agadir veranderd het landschap, van steppe naar uiteindelijk woestijn met dan ook echt niets van begroeiing. Hier heb ik ook foto’s van want hiervoor was ik mijn camera kwijt. Begon al te twijfelen of ie niet gestolen was. In Agadir zat ik net in de ochtendspits, lekker teringzooitje was dat dan ook weer. Ook weer overleeft om uiteindelijk een aantal uur verder neer te ploffen op een camping bij Tin Tan of iets dergelijks. Even relaxen om de volgende dag de laatste 185km te rijden naar Tarfaya, waar de boot vandaan zou moeten varen. Beste camping waar zo’n echte ouwehoer Brit zat, super! Eindelijk weer een taal die ik kon verstaan. Hier heb ik zelfs de lokale keuken durven te proberen.

De boot zou 26 december om 13:00 gaan. Zekere voor het onzekere met de eerste zonnestralen op weg gegaan, je weet maar nooit. Bij ieder dorpje/stadje moet je stoppen voor de politie die daar staat te controleren. Over het algemeen kun je als toerist zijnde zo doorrijden. Maar meer ik afdaalde naar het zuiden, hoe corrupter ze werden. Ze hielden je dan net zo lang aan de praat tot je ze wat geld of wat dan ook gaf.

Aangekomen in Tarfaya bleek de boot er daadwerkelijk te liggen!! De enige grote boot dus dat was makkelijk. Aan begin van de haven zat het agentschap dat de kaartjes verkocht. Ze keken me raar aan dat ik meewilde met die boot, zo van hij vertrekt over 15 minuten. Naja boeiend verkoop mij maar een kaartje. Spaanse rederij, dus ik had erop gerekend dat ik met euro’s of met creditcard moest betalen. Bleken ze alleen Marokkaans geld te willen…. Vaaggg.. dus hopsnel naar de pinautomaat, die natuurlijk mijn pas niet aankon. Weer terug en na wat geouwehoer, want hij kon goed engels (wat niet vaak voorkwam) kreeg ik hem zover om naar de rederij zelf te bellen en telefonisch met creditcard te betalen. Holé een kaartje en snel naar de douane. Hier duurde het zoals gewoonlijk vrij lang ondanks dat ik de enige was om nog aan boord te gaan. De hele auto werd overhoop gehaald opzoek naar drugs, hond erin en alles. Misschien had ik hun wel wat geld moeten geven?

Iets over 11 een was ik op de boot, die vrij kort daarna de kade verliet. Goed getimed dus! Hierna lag de boot nog 2 uur in de haven niets te doen, beetje vaag. Nog eens 4 later rolde mijn auto Fuerteventura op, met toch 4200 km verder op de teller. Uiteindelijk was dit toch leuker dan 36 uur op een boot doorbrengen vanuit Spanje.

Wie weet typ ik in de toekomst nog iets..

Foto’s los onvindbaar: dus dan maar zo: