Medewi bood wat we zochten, 5 dagen lang golven. Ondanks de vervuiling waar we vaak doorheen moesten peddelen (lees; dode eenden, poep en alles wat de rivier aanvoerde met regen) waren we blij dat we hier naartoe gegaan waren. Na 5 dagen was ons niveau zeker gestegen. Maar na 5 dagen aan de dunne dankzij het wonderbaarlijk “schone” water en intensief sporten was het tijd om ons weer op te laden in Kuta Bali. Afgezien van alle drukke chaos kun je er uitstekend bunkeren, jezelf laten verwennen en lachen om, of met alle dronken Ozzies.
De voorzichtten toonden weinig golven voor langere tijd. Voor ons tijd om Bali te verlaten en een bezoekje aan het buureiland Lombok te brengen. Overal probeerde men ons een snelle boot aan te smeren naar de Gili eilanden. Dit zijn zeer populaire eilandjes naast Lombok om te chillen, te partyen of te snorkelen. Leuk, maar we willen naar Lombok jongens! Uiteindelijk was het ons toch gelukt om de ‘langzame’ boot naar Lombok te regelen voor 2,5 euro! Geen geld voor een 4 uur durende trip met geweldig uitzicht en met dolfijnen die voor de boeg springen. Eenmaal aangemeerd en met beide voeten in de haven krijgen de locals het voor elkaar je in 10 seconden stressed te krijgen. Je komt van de boot en loopt met al je spullen in de zon en je wordt besprongen door 20 man die je allemaal iets willen verkopen. Helaas geen motors hier dus dan maar vervoer regelen. We waren al gewaarschuwd dat het er een kartel zou zijn met onderlinge prijsafspraken. Maar soms weet je niet meer wie je moet geloven op Bali. Veelal probeert men iets aan je te verkopen dmv een leugen. Wij hadden dus niet direct vervoer erbij geregeld na de boot. In dit geval bleek het dus wel waar en probeerde men tegen belachelijke prijzen ons vervoer aan te bieden. Maar na een hoop gehassle kwam alles goed.
Lombok is veel van hetzelfde ten opzichtte van Bali, alleen is het veel minder toeristisch en zijn de slechtste wegen van Bali hier vaak goed te noemen. Het 2 uur durende gehobbel naar Kuta langs het nieuw gebouwde internationale vliegveld was hiervan een voorproefje. Al waren sommige stukken van de wegen al top, omdat ook die vernieuwd werden. Kuta op Lombok heeft dezelfde naam maar is momenteel nog totaal verschillend van naam genoot Kuta te Bali. Het is nu nog een authentiek vissersdorpje met beperkte toeristische faciliteiten. Maar met het spoedig openen van het vliegveld en met nieuwe wegen wordt verwacht dat dit het 2 Kuta bali wordt. Ons werd al snel duidelijk we ons kamp in Kuta moesten opzetten. Afgezien van misschien nog 3 plekken op Lombok is het niet zozeer ingesteld op toeristen en Kuta lag centraal voor alle surfspots.
Bij aankomst sprong er een nieuwe duude in het busje die van plek naar plek scheurde om diverse accommodaties te laten zien. Na het zien van nieuwere een homestay met uitzicht op zee waren we verkocht. Dit bleek een top keuze want de mensen hier waren geweldig. De eigenaar en werknemers en trawanten van de “Hey Hey Homestay” waren allemaal net begonnen met golfsurfen en de overige gasten waren ook super chill. Voor veel spots moet je een boot regelen en omdat zij ook mee gingen hadden we altijd een top deal. Met zijn allen naar de surfspot scheuren was gekkenwerk maar wel heel leuk. Je moet je voorstellen 5 motortjes, vol geladen met surfers en met 100km p/u in je zwembroek en zonder helm scheuren over smalle bumpy weggetjes. Te komisch om te zien, bouncing surfers on the road! De surf viel me eigenlijk wat tegen, het was veelal klein en waar het dan werkte was het niet erg spannend. Maar wanneer er eindelijk een dikke swell kwam een spot gesurft waar Pieter en ik beiden helemaal stoked van werden. Het eten hadden we ook uitgevogeld en 2 weken lang hadden we top eten met super verse bananan en mango shakes, totdat… Wat me vaak opviel in Indo is dat wanneer je ergens betaald had men geen moeite meer voor je deed. Met het loon dat ze krijgen begrijpelijk maar soms toch irritant. Zo kwamen we al 2 weken lang bij deze warung en veelal zaten dezelfde mensen er. Blijkbaar ging het te goed en werd men een beetje LAKS, zo ook met de kipsate die ik er een paar uur later in alle kleuren van de regenboog eruit moest werken. Leuk een voedselvergiftiging waardoor ik het weekeinde waarin we met een boot en fotocamera naar onze favoriete spot zouden gaan moest missen! Geen foto’s, de beste golven van de trip en ziek, wat een kutzooi. Pieters maag werkte wat langzamer (voor de insiders niks vreemds
) en deed een dag later met me mee.
Nog 1 kleine week te gaan en de vooruitzichten waren niet al te best meer. Nog steeds bijkomend van de voedselvergiftiging werd er door mij niet al teveel meer gesurft. Eindelijk denk je dat je weer het mannetje bent en 2 surf sessie later ben weer niet veel meer. Jammer! Maargoed er moest ook nog gewerkt worden. Dat begon wel een probleem te worden, 1 regendruppel en de elektriciteit werkte niet meer. Aangezien het regenseizoen heviger werd viel er weinig meer te werken. Werkte het weer wel was de laptop oppakken dankzij piekstroom garantie voor stekels. De enige oplossing was om naar een grotere plaats te gaan een aantal keer.
Tijdens het eten kwamen we nog een aantal NL chicks tegen. Leuk dachten we zoals wel vaker! Een surfsessie en etentje later dachten we hier wel anders over. Het waren de buren van Barbie (“oh oh cherso ja!)!! Om haar zou je waarschijnlijk nog kunnen lachen, maar dit was echt te erg voor woorden. Zegt genoeg hoop ik en daarom laat ik het hierbij..
Gelukkig tijdens ons verblijf op Lombok een hoop leuke en mooie mensen tegengekomen. Reizigers uit vele landen maar ook zeker de locals van Lombok. Je kent ze nog amper en je wordt uitgenodigd voor de bruiloft van iemands zus. Je rijdt met je motor over een verlaten weg met bruggen waar meer gaten inzitten dan stukken die wel begaanbaar zijn om vervolgens een 2.5 meter lange dode slang tegen te komen op de weg. Een local stopt naast me en stopt de slang in een zak en zet hem tussen mijn benen op mijn motor. Ondanks dat het voor hem waarschijnlijk veel zal opbrengen krijg je het niet voor elkaar dat hij hem aanneemt. Nouja, dan schaften we maar slang die avond!
Kerst betekende voor ons terug naar Bali, ons weer rond eten en tweede kerstdag terug naar Nederland. Terug naar de kou en dat zonder winterkleding.


1 Reactie
1 feb, 2011
Fucking hell die foto,’s van medewi!!
Binnen gekomen Links
Plaats een reactie