Kristian Sauer.nl – Wind en golfsurf trips

De eerste 2 weken hebben we een groot gedeelte van Bali gezien. Wat me vooral opvalt is dat veel van de gebouwen evenals de toeristische trekpleister tempels veel op elkaar lijken. Waarschijnlijk worden de bouwstenen hiervan allemaal op dezelfde plek ingekocht. Tempels kijken doen we dus maar niet teveel aan en valt dus ¾ van alle toeristische bezigheden af. Gelukkig, wij kunnen ook surfen! Alleen moeten er wel golven zijn. Eventjes viel dit wat tegen en hierdoor was de enige plek (Uluwatu) met golven zeer druk. De sfeer in het water was totaal niet leuk. Je kunt het vergelijken met 100 diehard voetbal supporters maar allemaal van een andere club in 1 ruimte. Ok gelukkig geen vechtpartijen maar achteraf hadden we echt zo iets van; wat een echotrip sport hier. Zonde want de omgeving was geweldig, uitpeddelen vanuit een grot en onder je zie je vissen boven het rif langs zwemmen. Met de paar golven die we iedere sessie konden bereiden, werd het ons duidelijk dat we op deze manier niet erg snel ons niveau omhoog zouden krijgen. Tijd voor een nieuw plan!

Swell was onderweg en wij gingen naar het paradijselijke eilandje Nusa Lembongan, voor de kust van Bali. Met de hoop hier mooie golven en minder surfers tegen te komen. Helaas ook hier lag het met de meest kleine golfjes al vol. Maar naar mate de golven en onze lokale kennis hoger werden, gingen er ook steeds meer plekken werken. In combinatie met een hele mooie snorkel plek, een Caribische sfeertje, de engste brug ooit en nog veel meer, zijn we 8 dagen gebleven tot ons geld op was.

Zodra je van de boot afkomt en het strand op waad weet je het, je bent terug op Bali. Je wordt begroet door ‘Hello taxi?’ en ondertussen probeert men je de zoveelste massage olie of meuk te verkopen. Het vreemde is dat na verloop van tijd je ook dat het ‘gehassle’ mooi gaat vinden. Soms bieden ze ook best iets grappigs aan, een pijl en boog die gewoon ook nog blijkt te werken ook, oefff… die past niet in mijn tas!

Na een paar dagen Kuta en omgeving zijn we op aanraden van een Amerikaanse Yoga master een vulkaan gaan beklimmen. Meerdere vulkanen dus welke te kiezen, naja de hoogste en meest heilige dan maar hé! Mount Agung, 3100 meter hoog. De snelweg ernaartoe was meer offroad crossen dan naja,, snelweg? Maar eenmaal van de snelweg begon mijn tot op heden steeds meest favoriete gedeelte. Een klein weggetje door de bergen heen, echt iedere keer genieten geblazen. De indrukken en geuren die je ziet en ruikt zijn geweldig. Op  de scooter/motor is dan echt een top transport.

Aangekomen in het dorpje onder de top, bleek er maar 1 keuze te zijn qua accommodatie. Normaal zijn wij degenen die weglopen als we de prijs omlaag willen krijgen, maar dit keer liep hij zomaar weg. Zo kwam hij telkens even langs lopen, zei wat en weg was ie weer. Maar gebruik van maken dan. Aangezien hij wilde niet onderhandelen over zijn prijs nog even alleen op pad gegaan. Een gids gevonden die ons voor een mooie prijs midden in de nacht ons voor zou gaan de berg op en dit was inclusief accommodatie, in hetzelfde gebouw. Of het vreten was er altijd zo slecht of hij wilde ons nog even terugpakken, wat een taaie kip was dat avonds!! (de poes en de lokale koekjes winkel beiden ook weer blij) Daarentegen was de ananas de lekkerste die we ooit op hadden.

Afijn 3 uur later. Boem boem boem, nee niet sinterklaas maar de gids! Met een wazig hoofd op een uiteraard onverlichte veelal onverharde weg met kuilen op de motor achter hem halverwege de berg op naar de 1500 meter hoog, de berg op. Hiervandaan gingen we de ongeveer resterende 1500 meter omhoog klimmen. Dus uiteindelijk zou dit op ons 3000 meter hoog brengen waar we zouden wachtten op de zonsopkomst. En wat een zonsopkomst was het! Ondanks extra kleding was het ijsberen en de wind maakte het echt ijzig koud. 1000 meter lager waren we al vergeten dat we nog benen hadden en daar kwam nog bij dat het volop bewolkt was. De zon hebben we maar een aantal momenten gezien. Ondanks al het positieve denken op de berg, wat volgens de gids de garantie was voor een mooi uitzicht, leuk dat Hindoeïsme.. Waar ik op de weg naar boven nog de uitdaging ervan in zag, naar beneden was echt een hel. Twee ongetrainde polderboys en bergen pjeww en Pieter wilde eigenlijk nog de langste route lopen haha. Maar wij zijn er wel bovenop geklommen, onderweg waren er genoeg afhakers die niet de juiste mind setting hadden.

Nu weer tijd om surfen! Van Oost Bali zijn we met een tussenpauze weer naar West Bali gegaan. Terug naar Medewi waar de golven niet het moeilijkste zijn van allemaal, maar wel de mogelijkheid bieden om veel op te leren.

[View with PicLens]