Ondanks dat het wind seizoen ten einde liep kon er nog steeds van tijd tot tijd gewindsurft worden. Echt top condities vond ik het niet, maar beter dan stil zitten. Iets wat ik al genoeg deed tijdens mijn afstudeer project. Één gammel pootje was nog niet voldoende. Bij een poging om over een volgend golfje te springen, die mijn aanloop voor het echte werk verstoorde, besloot iets dat ik het net niet zou halen. Een harde landing en mijn voetband werd kapot gerukt bij de schroeven. Hierdoor ging mijn voet over/door de uitstekende schroeven heen, au! Alles heelt wel weer, maar dit soort wonden helen niet als je telkens weer in het water komt. Het zojuist opgepikte trails rennen stond hierdoor helaas ook weer in de vrieskast.
Op surfspots als het Kaappunt is het echt nadelig als je voetenwerk niet zo goed functioneert. Je loopt hier met je surfspullen over de rotsen die nu ook nog eens volledig bekleed waren door mosselen met hierop beukende golven. De plek die ik had gekozen om eruit te gaan werd hem echt niet. Maar tijdens het terug klauteren kijk ik 1 tel niet en een golf klapt op mijn zeil. Op mijn bek op de mosselen. Voeten en handen natuurlijk vol met de nodige sneeën. Uiteindelijk een andere plek gevonden en in masthoge golven een ok sessie gehad.
Mijn afstudeer project bij het bedrijf liep ten einde en voor de laatste 2 weken had ik een surftrip naar de oostkust in gedachte. De windsurfspullen wel meegenomen maar de insteek was toch voornamelijk om te golfsurfen op zoveel mogelijk plekken. De eerste stop was weer in Cape L’Agulhas/struisbaai waar ik een aantal weken eerder ook geweest was. Dit keer leuke golfjes bij het locale haventje ideaal om weer aan de peddelconditie te werken. Vanuit Cape L’Agulhas via mooie plattelands weggetjes van plek naar plek opzoek naar goede surf. Aangekomen bij Stilbaai zag ik ze surfen op een hele mooie pointbreak. Nog een paar gaten in mijn voeten verder lag ik met nog een aantal man te wachtten op de golven die regelmatig kwamen. De take off was vrij stijl wat betekende dat je 3 meter naar beneden keek op het moment dat je moest gaan staan, slik. Helaas begon het al snel donker te worden en in de buurt een backpackers gevonden.
De volgende dag was weer minder en de golf rommelig, tijd om verder te rijden. Helaas bleef het weer minder en regende het soms, iets wat het al een jaar lang niet had gedaan. Via Mosselbay en George belande ik in Victoria bay, helaas was het nergens de moeite om het water in te gaan. Bij Wilderness een backpackers gezocht waar het helaas vrijwel uitgestorven was. Jammer want juist bij backpackers kun je leuke mensen tegen het lijf lopen. Het gebied daarentegen was schitterend.
De volgende dag besloten naar Jeffreys bay te rijden, wat een beetje mijn eindbestemming zou zijn. Onderweg nog even de toerist uitgehangen door te stoppen bij een slangen sanctuary. In het buitenverblijf zaten een groot aantal lokale giftige slagen. Om een betere foto te maken van een groene? slang dacht ik dat de gids bedoelt dat ik wel even naast hem in het verblijf kon komen te staan. Dus hop het muurtje over en ja vanuit daar kon ik hem goed zien. De gids draaide zich om en keek me echt zo aan van, wat doe jij nou? Hij bedoelde dus niet aan deze kant van het muurtje, haha. Maar hij vond het ok en vertelde me dat ik de eerste was die ooit in het verblijf was geweest.
Het weer klaarde op en na het zien van de lokale slangen van de graden route weinig zin om ergens in de bossen erop uit te trekken. Dus snel verder naar J-bay. In J-bay eerst op zoek gegaan naar een backpackers. De eerste backpackers die ik checkte zat bovenop een duin en had een mooi uitzicht. Terwijl ze me even rond leidden zie ik een bekend gezicht zitten, Niels! Die was na Kaapstad naar Fuerteventura gegaan om surfles gegeven. Dat beviel hem niet en ik wist dat ie een job in J-bay had gekregen. Alleen geen idee waar hij zat, maar hier dus als surfinstructeur voor de backpackers. Super chill en de komende dagen veel met hem gesurft. De backpackers was een echte feestbackpackers dat doorging tot in de vroege uurtjes, wanneer ik weer ging golfsurfen. Dat werkte dus niet.
Ondertussen was ik helemaal verrot van het gegolfsurf en een nieuw Frans golfsurfmaatje kon ook wel wat rust gebruiken. Zijn voeten waren helemaal kapot van de nodige aanvaringen met de riffen.
Een stukje voor bij Port Elizabeth zit het Addo Elephant park. Ik kon natuurlijk ook moeilijk voor een tweede keer naar Zuid Afrika geweest te zijn zonder weer een Olifant gezien te hebben. De weg ernaartoe de hoofdwegen vermeden en kriskras door het land zonder kaart naar het park gereden. Bij het park moet je even dokken en dan kun je door de gate. Mijn ervaring is dat het eigenlijk gewoon een grote dierentuin is, alleen groter en kun je met je auto tussen de dieren rijden. Merendeel van de tijd zie je niets omdat je tussen de bebossing heen rijdt. Alleen als je geluk hebt loopt er een beest voor je neus de weg over. Bij de waterpoelen is de kans groter dat je veel olifanten zien. Tijdens onze 4 uur in het park zagen we 3 olifanten een hoop zwijnen en bokken. Tevens zagen we nog net de kont van een neushoorn wat al bijzonder schijnt te zijn. Wat verderop zagen we nog wat buffels, maar die jongens waren erg lui. Echter hebben we geen Luipaarden en leeuwen gezien. Niet erg want al met al was het een leuk uitstapje zo.
Terug in Jbay ingechecked in een andere backpacker. De laatste dagen dat ik zo goed kon surfen wilde ik natuurlijk wel het maximale eruit halen! Jbay staat wereldwijd bekend als 1 van de beste golfsurf plekken. De golven hier zijn hartstikke goed en ik merkte dat ik hier eindelijk echt kon leren golfsurfen. Het zijn lange golven waar je heel veel je turns op kan oefenen. Al zijn er ook wel spots waar je zo snel mogelijk moet gaan om het einde (paar honderd meter verderop) te kunnen halen. Dat allemaal terwijl dikwijls honderden dolfijnen op een meter naast je door het water spartelen.
Wat is mijn naam? Oja, Kristian Sauer… Ik kijk om me heen ik zit op mijn surfboard in het water en vraag me af waar ik eigenlijk ben. Is dit Jbay? Ja volgens mij wel. Ben ik hier dan met een auto gekomen? Mijn hand gaat naar de plek waar dan mijn auto sleutel zou moeten zitten. Mijn hand gaat vervolgens over een pijnlijke plek op mijn hoofd. Een jongen die klaar is met zijn golf vraag ik waar ik het beste aan land kan gaan. Na een wandeling eenmaal terug op de parkeerplaats bij het zien van mijn auto begon mijn bewustzijn weer te functioneren. Toevallig belt Niels me net en ik vertel hem dat ik me vaag een paar momenten kan herinneren. Een longboarder die op zijn bek ging, maar ver genoeg was. Een board dat dichterbij kwam. Iemand die zei, Sorry mate my leash broke. Iemand die zei dat ik waarschijnlijk een board tegen mijn kop had gehad. Zelfs stond me iets ervan bij dat ik nog een golf gesurft had, wat wel klopte met de positie waarop ik een soort van bijkwam. Voor de rest allemaal redelijk blanco. De mensen die van het water kwamen hadden in ieder geval niets bijzonders gezien. Dus wel cool natuurlijk dat ik nog doorgesurft had, maar wel apart! De volgende dag zag ik een longboarder die bekend voorkwam. Die schrok zich rot en had helemaal niet in de gaten dat ik zo ver heen was geweest. Die middag rustig aan gedaan en verder had ik geen last meer dus nog een paar dagen super gegolfsurft daar.
Helaas moest ik terug gaan rijden. Dan realiseer je dat het echt bijna voorbij is. Zeker omdat Jbay voor mij zo relaxed was vond ik het moeilijk om te gaan. Richting Kaapstad gaven ze nog wel een dikke pluim wind op dus dat hielp. Op die wind nog wel gewindsurft maar dat was niet zo spannend. De vooravond voordat ik zou gaan vliegen nog een Braai met de mensen van mijn werk daar. Dit was een super chille laatste braai waarbij je iedereen gedag zegt op het einde. Je zegt tot de volgende keer, maar de kans is natuurlijk groot dat je mensen nooit meer ziet. Zoals het helaas zo vaak gaat tijdens reizen. Al zou ik natuurlijk kunnen beslissen om hier na mijn studie te gaan werken, wie weet.
Alle surfspullen weer ingepakt en de aswolk scheen geen roet in de plannen te gaan gooien. Voor de laatste zonsondergang nog afgesproken met Diewertje en Steijn en samen gechilled en toen zat het erop. Naar het vliegveld waar de huurauto maatschappij me nog probeerde te naaien voor 15 euro, haha. Maar ze konden de pot op en het inchecken erna ging gelukkig zonder problemen. Twaalf uur later was ik weer terug in NL, going for the Endless Summer… Oef is dat even een tegenvaller!

2 Reacties
16 mei, 2010
Als je naar Hawaï gaat ga ik mee!
17 mei, 2010
Jo Kris!! nog wel chille dagen gehad tijdens je reis dus! apart verhaal over die longboarder wel haha! Je mist hier niks wat wind betreft nu! heb verdomme al 2 weken geen zuchtje wind kunnen pakken! het weer is inmiddels wel weer beter geworden.. wel rlxt aangezien de persoonlijke financiele crisis weer is aangebroken.. Wanneer ik weer in nederland ben moeten we even contacten wanneer er weer een storm op de loer staat!
Succes met de laatste lootjes van je studie en tot snel!
Greets from Cape Town
Binnen gekomen Links
Plaats een reactie