Gaan als een kanonskogel

Geschreven: 2 mei 2008
1 Reactie

Koningeninnedag, iedereen is vrij. Wind in Nederland zal er wel zijn, maar vanuit een foute richting en zonder golven. Samen met Reinier en Niek zijn we met zijn 3tjes naar het zuiden geknald. Weer eens naar Wissant en omgeving, waar wind en golven wel samen moesten vallen. Wissant ligt dus in de buurt van Calais, bij het kanaal. Op een heldere dag kun je de krijtrotsen van Engeland met gemak zien liggen. Vanuit het Westland doe je er zo’n 3.5 uur over, om er te komen.

Vroeg vertrokken, maar waar we al bang voor waren. Richting Antwerpen was het erg druk op de weg en hier stonden we wel even stil. Misschien word het eens tijd dat ze hetzelfde koningshuis hebben.
Onderweg afgesproken met Hubke en Arnoud, die Niek en Reinier nog kenden uit Zuid Afrika.

Bij aankomst in Wimereux hebben we direct onze spullen opgetuigd en rond 11 uur werd er door ons geknald op het water. Niek en Reinier zetten op een gegeven moment nog een kleiner zeil op. Maar die luxe had ik niet, want kleiner dan 4.5 had ik niet bij me. De controle met golfrijden was dus wat minder, maar de airtime des te beter! Na een regenbui nam de wind af op een gegeven moment en de wind draaide zoals verwacht naar ZW. Via de toeristische route en supermarkten/bakkers die nu weer proviand voor een jaar kunnen inslaan naar Wissant. Vanuit de verte leek het niet veel en waren bijna terug gegaan naar Wimereux. Maar toch doorgezet en bij aankomst leek het toch wel iets. Opgetuigd en uiteindelijk hoe later het werd, des te beter de omstandigheden. Hubke en Arnoud vonden het welletjes geweest, want er moest nog teruggereden worden. Wij zijn zo lang mogelijk doorgegaan, want het werd toch niets meer de dagen erna.

Uiteindelijk weer volledig voldaan en volledig zonder energie terug gaan rijden. Ik wist dat er in Calais een Steakhouse restaurant/vreetschuur zat. Dus hop, wij hiernaartoe. We zagen het al helemaal voor ons om een grote homp, sappig, tanden knarsend, warm stuk steak waarvan het bloed uitspuit naar binnen te werken. Niek nam een Hamburger, Rein en ik een Steak tartar. Wat een tegenvaller was dat!!!!!! De hamburger van Niek zag er nog wel redelijk uit. Al leek medium rare ons toch iets anders. Maar dat van ons sloeg nergens op. Een homp volledig rauw vlees……. Volledig koud.. wat een smerige maar tegelijkertijd meest teleurstellende eerste hap was dat! Uiteindelijk hebben ze hem nog een beetje gegrild voor ons, maar volgende keer word het weer die ouwe vertouwde gouwe M.

Om 2 uur nachts waren we weer terug. Toch wel heel erg gaar. Maar voor wat hoort wat. Het leven van een surfer gaat dus niet altijd over rozen!

De foto’s:

Tada! in France!